Bölüm 3 Zehra

Ama ayaz yanlış şehre gelmişti yaşadığı yer olan Gabya'ya değil de komşuları olan Bezüg şehrine gelmişti ayaz şehirde biraz dolaştıktan sonra yanlış yerde olduğunun farkına vardı. Ayaz artık başına gelen o kadar tahlilsizlikten sonra olanı kabullenip başının çaresine bakması gerektiğini anladı.

Ayaz şehri çok bağenmişsi bu şehir oldukça güzel, ihtişamlı... 

Ayaz tekrar o gizemli sesi duymaya başladı ayaz artık sesleri dinlemek sesin onu yönlendirmesini istemiyordu sese karşı çıkarak onu duymazdan gelip ters yöne doğru ilerledi bu sefer seslerin geldiği tarafa gitmek yerine ters yöne gitmeye karar verdi.

Ayaz seslerden kurtulduğunu zannederek yoluna devam etti ama birden basında ağır bir ağrı hissetti sesler yükselmeye etraf kararmaya başladı. 

Ayaz başını tutarak bağırmaya başladı artık seslerin şiddetine dayanamıyordu sanki o garip sesler onu cezalandırıyordu ayaz koşarak en başta seslerin geldiği tarafa gitti.

Bu fikri gerçektende işe yaradı seslerin şiddeti azaldı, etrafı aydınlandı ayaz sonunda rahatlamıştı, böyle garip bir durumun onun başına neden geldiğini kendisine sormadan duramıyordu. 

Ah anne beni neden bıraktın keşke hâla yanımda olsaydın diye diye gözlerinden yaşlar aktı. 

Artık sesler dinmiş ayaz dolaşmaktan yorgun düşmüştü hava çoktan kararmıştı, dayanamayıp sokak lambasının altında duran bankta hemen uykuya daldı.

Artık öğlen olmuştu güneş tam tepedeydi güneş ısıklarının ayazın gözlerine vurmasıyla o derin uykudan gözlerini yavaş yavaş açtı.

Gözlerini ovuştururken birden karşısında zehrayı görünce korkudan yerinden fırlayıverdi.

Zehra ona gülümseyerek korkuttuğum için özür dilerim amacım bu değildi dedi.

Ayaz;

–sende kimsin, ne istiyorsun benden 

Zehra ona dokunarak;

–korkma sana zarar vermem seni burda uyurken görünce merak edip tanışmaya geldim. Bu arada ben Zehra.

–Bende Ayaz 

–eee ne için bu bankta uyuyorsun, kayıp mı oldun? Yoksa evden mi kaçtın

–hayır hayır ne evden kaçması kayboldum ben aslında başka şehirde yasıyorum nasıl olduysa yolumu kaybedip bu şehre geldim.

–hmm senin adına çok üzüldüm muhtemel açsındır da sen 

– hemde çok!

Zehra gülerek 

–peki o zaman benimle geliyorsun benim evime gidip orda karnını doyuralım sonra ne yapacağına karar verirsin

Ayaz hiç tereddüt etmeden kabul etti. Zehranın evi yakınlardaydı. Ayaz ile birliklte eve varmışlardı.

Zehra kücük bir kulübe gibi bir evde yaşıyordu. Ayaz merakına yenik düşerek Zehraya sordu.

–neden böyle kötü bir evde yaşıyorsun daha iyi evler ve var bu şehirde.

Bu sorudan sonra Zehra'nın yüzü düştü. Ayaz neden üzüldün kötü birşey mi dedim? Dedi

Zehra hayır seninle ilgisi yok, ayazın önüne yemekleri koydu.

Ayaz yemekleri hızlıca bitirdi. Zehraya peki ailen nerde? diye sordu.

Zehra bu sorudan sonra ayaza çok kızdı 

– Sen böyle her şeyi merak edermisin diye kızgın bir üslupla söyledi.

Ayaz üzgünüm bu kadar kızacağını tahmin etmedim sadece evde ailenin de olacağını düsünüyordum.

Zehra;

–bende aşırı tepki verdim sanırım sana kısaca anlatayım; annem 1 yıl önce vefat etti babamı ise hiç tanımadım yasıyormu onu bile bilmiyorum ama eğer yasıyorsa onu ben öldürecem.

Ayaz birden bire Zehraya sarılarak;

–çok üzüldüm bende bir hafta önce ailemi kaybettim bu konuyu açıp sana hatırlatmak istemezdim.

Zehra bunu duyunca ayaza daha da sert bir şekilde sarıldı. İkiside birbirinden üzgündü Zehra ayazın iki elinden tutarak madem kaderlerimiz bu kadar benziyor belki de tanrı bizi karşılaştırdı ha öyle değilmi.

Ayaz içinden gerçekten doğru olabilir mi tanrı mı Zehrayı bana gönderdi? O sesler Zehra için mi beni buraya getirdi.

Zehra;

–bugünden sonra ikimizde birbirimize bakıcaz, birbirimize kolkanat gericez.

Ayaz biraz düsünerek. Evet evet kesinlikle böyle yapmalıyız.

Ayaz tekrar içinden acaba doğrumu yaptım... 

İkiside böyle birbirlerine yakınlaşacaklarını tahmin etmiyordu ikiside bundan dolayı birbirlerine biraz mesafeleştiler.